اختلال بی‌اعتنایی مقابله‌ای Oppositional Defiant Disorder

اختلال بی‌اعتنایی مقابله‌ای Oppositional Defiant Disorder

اختلال بی ­اعتنایی مقابله‌ای، ازجمله اختلالات روانی است که به‌طور معمول در کودکان رایج است و هنگامی‌که علائم موجود تأییدی بر وجود اختلال سلوک نباشد.

روانشناسان علائم نافرمانی همراه با خشم را به اختلال بی­اعتنایی مقابله‌ای ربط می­دهند.

کودکانی که دچار چنین اختلالی هستند به‌قدری به لجبازی کردن خود ادامه می‌دهند تا موجب آزار و خشم و عصبانیت شود و در نهایت تنش ایجاد می­کنند.

اختلال بی‌اعتنایی مقابله‌ای به‌طور عمده در کودکان پیش‌دبستانی دیده می­شود.

این دسته از کودکان خیلی کم‌حوصله هستند و  اصلاً تحمل کافی برای انجام کارهایشان ندارند. این کودکان به دلیل رفتار غیرعادی که دارند بخصوص در مدارس و محیط­های آموزشی موجب عصبانیت مدیران و معلم­های خود می­شوند و به‌راحتی تنش و اختلال درست می­کنند.

اختلال بی‌اعتنایی مقابله‌ای

 این کودکان اصلاً خلق وخوی آرامی ندارند و همیشه خشمگین و عصبی هستند.

 

در برابر افراد دیگر خیلی تهاجمی و سرکشانه رفتار می­کنند تا جاییکه منجر به دعوا می­شود و از دیگر علائم این اختلال می­توان به دشمنی، کینه‌توزی و همچنین رفتارهای مردم‌آزاری اشاره کرد.

 روانشناسان به این نتیجه رسیده‌اند علاوه بر عوامل ژنتیکی که می­تواند بر ایجاد این اختلال مؤثر باشد، عوامل محیطی و تربیتی کودک هم تأثیرگذار است.

برای مثال رفتارهای خصمانه والدین با فرزندان، تنبیه بدنی آنان و همین‌طور نادیده گرفتن احساسات کودکان می­تواند بسیار تأثیرگذار باشد.

این کودکان به‌محض اینکه رفتاری برخلاف میلشان ببیند عصبانی می­شوند و با شدت هرچه تمام آن را نشان می­دهند چرا که به‌هیچ‌وجه قادر به کنترل هیجانات و بخصوص عصبانیت خود نیستند.

بسیار زودرنج هستند و به‌راحتی از اطرافیان خود کینه می­گیرند و درصدد نشان دادن این خشم و کینه هستند.

نه‌تنها هیچ‌گاه از رفتار اشتباه  خود اظهار ناراحتی و پشیمانی نمی­کنند بلکه همواره دیگران را مقصر اشتباهات خود می­دانند.

از آنجایی که سلامت روان در کودکی می­تواند آینده‌ای با سلامت روان در بزرگ‌سالی  را رقم بزند، مشورت با روانشناس متخصص جهت درمان این اختلال ضروری به نظر می­رسد.