مقدمه
وقتی جامعه با بحرانهایی مانند جنگ، حوادث طبیعی یا رویدادهای نگرانکننده روبهرو میشود، بسیاری از افراد بیش از آنکه نگران خود باشند، نگران آرامش خانوادهشان هستند. والدین به فرزندان فکر میکنند، فرزندان نگران پدر و مادر میشوند و اعضای خانواده تلاش میکنند از یکدیگر مراقبت کنند.
در چنین شرایطی، طبیعی است که همه پاسخ همه سؤالها را ندانیم یا گاهی خودمان نیز احساس نگرانی کنیم. اما آرامش خانواده بیش از آنکه به داشتن پاسخهای کامل وابسته باشد، به شیوه حضور ما در کنار یکدیگر بستگی دارد.
توضیح موضوع
در زمان بحران، اعضای خانواده معمولاً بیش از همیشه به رفتار یکدیگر توجه میکنند. لحن صحبت کردن، نحوه واکنش به اخبار، میزان اضطراب یا آرامش افراد و حتی رفتارهای روزمره میتواند بر احساس امنیت دیگران اثر بگذارد.
آرامش دادن به خانواده به معنای پنهان کردن واقعیت یا وانمود کردن به اینکه هیچ اتفاقی نیفتاده است، نیست. بلکه یعنی بتوانیم فضایی ایجاد کنیم که هر عضو خانواده احساس کند تنها نیست، احساساتش شنیده میشود و در کنار دیگران امنیت بیشتری را تجربه میکند.
گاهی یک گفتوگوی کوتاه، صرف یک وعده غذا در کنار هم یا حفظ بخشی از برنامههای معمول زندگی، بیش از ساعتها صحبت درباره بحران، به ایجاد احساس ثبات کمک میکند.
دلایل احتمالی
اگر احساس میکنید فضای خانه بیش از گذشته پرتنش شده است، ممکن است عوامل مختلفی در این موضوع نقش داشته باشند.
گاهی دنبال کردن مداوم اخبار و انتقال پیدرپی آنها به اعضای خانواده، ناخواسته سطح نگرانی را افزایش میدهد.
در بعضی شرایط، کودکان و سالمندان بدون آنکه همه جزئیات را درک کنند، از نگرانی چهره و رفتار اطرافیان تأثیر میگیرند و احساس ناامنی بیشتری را تجربه میکنند.
برای برخی خانوادهها نیز ابهام درباره آینده، تغییر برنامههای روزمره یا فاصله گرفتن از فعالیتهای معمول، میتواند فشار روانی بیشتری ایجاد کند. البته شدت این تجربه در هر خانواده متفاوت است و به شرایط، روابط و منابع حمایتی آنها بستگی دارد.
نگاه تازه
شاید در شرایط بحرانی، مهمترین هدیهای که بتوانیم به خانواده بدهیم، این نباشد که همه نگرانیها را از بین ببریم؛ بلکه این باشد که احساس کنند در این مسیر تنها نیستند.
گاهی آرامش از حضور قابل اعتماد یکدیگر شکل میگیرد، نه از قطعیت داشتن درباره آینده. وقتی اعضای خانواده بتوانند احساسات خود را بدون ترس از قضاوت بیان کنند و در کنار هم لحظههایی از زندگی عادی را حفظ کنند، ذهن فرصت بیشتری برای بازیابی تعادل پیدا میکند.
پیشنهاد بینش نوین
- برای پیگیری اخبار، زمان مشخصی تعیین کنید و از گفتوگوی مداوم درباره خبرهای نگرانکننده در خانه پرهیز کنید.
- اگر کودکی در خانواده حضور دارد، متناسب با سن او و با زبانی ساده به پرسشهایش پاسخ دهید و از انتقال جزئیات ترسناک خودداری کنید.
- برنامههای روزمره مانند صرف غذا، خواب منظم یا فعالیتهای خانوادگی را تا حد امکان حفظ کنید؛ این کار احساس ثبات را تقویت میکند.
- زمانی را برای گفتوگو درباره احساسات اختصاص دهید. گاهی شنیده شدن، بیش از ارائه راهحل، به کاهش فشار روانی کمک میکند.
- اگر احساس کردید نگرانی یکی از اعضای خانواده برای مدت طولانی ادامه دارد و بر خواب، عملکرد یا روابط او تأثیر گذاشته است، دریافت حمایت تخصصی میتواند مفید باشد.
جمعبندی
بحرانها معمولاً با خود ابهام و نگرانی به همراه میآورند، اما کیفیت ارتباط اعضای خانواده میتواند نقش مهمی در تجربه این روزها داشته باشد. آرامش همیشه به معنای نبود نگرانی نیست؛ گاهی به معنای این است که در کنار هم، با همدلی و همراهی، مسیر را طی کنیم.
سؤال برای فکر کردن
در روزهای پرتنش، چه رفتار یا گفتوگویی از یکی از اعضای خانواده بیش از همه به شما احساس امنیت و آرامش داده است؟
اگر این موضوع دغدغه شماست…
اگر احساس میکنید این موضوع برای شما یا یکی از عزیزانتان اهمیت دارد و به راهنمایی تخصصی نیاز دارید، میتوانید برای دریافت مشاوره و ارزیابی تخصصی با کلینیک روانشناسی بینش نوین در ارتباط باشید.
با مهر
بینش نوین
