خانه باور بینش

خانه باور بینش

(بنیانگذار خانم دکتر سیما اسکندری)

جوابیه شعر فریدون مشیری
بی تو من هیچ شبی ،دیگر از آن کوچه نرفتم .
نه یه مهتاب شبی، هیچ شبی بی تو نرفتم .
عشق دیدار تو عشقی ابدی بود، نه هوس بود و نه رویا که فقط در بدری بود .
دل دیوونه من طاقت هجر نداشت،این تو بودی که دلت رهگذری بود.
این همه سال گذشت …
این همه سال گذشت، یادی نکردی از من ، این کبوتر چرا با من سفری بود …
من و مهتاب و شب و سنگ ، بی آواز شب آهنگ ، غصه ی در به دری بود
به تو گفتم غم تو در به درم کرد
درد بی همنفسی خون جگرم کرد
اون نگاه گرم تو صبر از دلم برد
لحظه لحظه سرد تر ، تنها ترم کرد …
بی وفاییت بسی تلخ تر از سنگ زدن بود ،
اما من موندم
نگسستم ، نرمیدم
سر کوی تو نشستم ، با تنی خستهِ خسته
دل به دیدار تو بستم با چشمی بسته بسته
لب اون نهر نشستم
که یه روزی تو نشستی
تن به اون آب سپردم ، که تو توش دستاتو شستی …
غم هجران تو لبریز شد از جام وجودم ،شدم آن عاشق دیوانه که بودم …
پشت هر دری،سینه ای نهفته است
و پشت هر سینه ای، کسی خفته است
و پشت هر کسی،افکاری نهفته است
و پشت هر فکری آغازیست.
امروز میخواهم عشق را معنا کنم
قصه لیلی و مجنون را باز هم رعنا کنم
نکته نکته ، خط به خط بازگویمت
عاشقان را با قلم بر پا کنم .
عشق یعنی یه دنیا خواستن ،عمری نیاز
دم به دم مردن ، ولی بی آه و نال
عشق یعنی جانماز مادرم
یا دعای خیر او‌ پشت سرم
عشق یعنی یک پدر دلسوخته ، چشم بر فردای فرزند دوخته .
عشق یعنی یک نگاه همسرم ،سایه پر مهر او همواره بر روی سرم
عشق یعنی اشک چشم خواهرم،سیرت پاک و دل هر دم تَرَش
عشق یعنی کودکانم ، پاک و معصوم ، دخترانم ، نوگلانم ، هر دو محبوب
عشق یعنی خالقم ،آن بی نیاز ، آن یگانه واحد راز و‌نیاز
عشق یعنی تا همیشه سوختن، جان و دل بر این آتش افروختن ..

با ما در تماس باشید