اختلال شخصیت پارانوئید

اختلال شخصیت پارانوئید

روانشناسان در بررسی اختلال شخصیت پارانوئیدی، اصطلاح پارانوئید را برای شک و سوءظن نسبت به افراد دیگر بکار می­برند.

شاید همه ما در بعضی مقاطع زندگی دچار شک و بدبینی شده باشیم، یا حتی بی‌اعتمادی نسبت به شخص یا موقعیتی خاص را تجربه کرده باشیم.

این نوع از شک و بدبینی اگر به مدت طولانی و به شکلی کاملاً غیرمنطقی ما را درگیر خود کرده باشد می­تواند نشانه‌ای از این اختلال در وجود ما باشد که بسیار ضروری است در پی درمان آن باشیم.

افرادی که دچار اختلال پارانوئیدی هستند به‌طور دائم با ظن و بدبینی به افراد و محیط پیرامون خود می­نگرند.

اصلاً به کسی اعتماد ندارند درنتیجه روابط صمیمی و سالمی را تجربه نخواهند کرد.

اختلال شخصیت پارانوئید

احساس می­کنند تمامی افراد درحال فریب آن‌ها هستند و برایشان توطئه و دشمنی درست می­کنند و اگر رفتار انتقادآمیزی درباره شک و تردیدشان داشته باشید جبهه می­گیرند و بی اعتمادیشان  نسبت به شما را نشان می­دهند و از شما کینه می­گیرند.

 

این‌گونه افراد معمولاً در بین دوستان و جمع‌های اجتماعی جایی ندارند چرا که به همه‌کس و همه‌جا مظنون هستند درنتیجه بسیار منزوی و تنها خواهند بود.

حتی در مواقعی اگر بسیار هوشیار باشند و متوجه رفتار بیمارگونه خود باشند به‌سختی و بندرت می­توان آن‌ها را راضی نمود که با متخصص روانشناس به مشاوره و درمان بپردازند زیرا حتی اعتماد به روانشناس هم برایشان امری غیرعادی است.

از آنجائی که عملکرد اجتماعی این افراد به لحاظ انزوا دچار اختلال خواهد شد مستعد بیماری‌های روانی دیگر از جمله افسردگی و اختلال اضطراب خواهند بود در نتیجه هم افراد نزدیک به این اشخاص و هم در صورت مراجعه به روانشناس مستلزم پیگیری جدی هستند که مطمئن باشند به‌واسطه بی‌اعتمادی به اشخاص ، راهکارهای درمان را به‌طور جدی دنبال می­کنند.

بر طبق تحقیقاتی که پزشکان در سال 2017 داشته‌اند ضایعه‌های روانی که افراد در دوران کودکی خود تجربه کرده‌اند می­تواند به‌عنوان یک دلیل برای شکل‌گیری اختلال شخصیت پارانوئید در بزرگسالی آنها باشد.