روانپزشکی

روانپزشکی

رشته روانپزشکی یکی از شاخه­های پزشکی است،  افراد متقاضی این رشته، پس از اتمام دوره پزشکی عمومی وارد مقطع بالاتر شده و به‌عنوان متخصص روانپزشک یا همان متخصص اعصاب و روان فارغ التحصیل می­شوند.

وظیفه روانپزشک تشخیص و درمان بیماری‌های مربوط به اعصاب و روان است.

روانپزشک با بررسی دقیق مراجعین و ریشه­یابی اینکه آیا بیماری روانی ناشی از مشکل جسمی است یا خیر و همین‌طور بررسی عواملی همچون مسائل خانوادگی و روانی اقدام به درمان مناسب می­کنند.

 

روند تشخیص مناسب از سوی روانپزشک الزاماً نیازمند انجام آزمایش و گرفتن نوار مغزی و ‌ام آر آی نیست.

روانپزشک می‌تواند با انجام مصاحبه بالینی از مشکل بیمار مطلع شود. درمان مناسب می­تواند شامل تجویز دارو باشد و در این روند گاهی روانپزشک تشخیص می­دهد از تست­های روانشناسی هم استفاده شود و برای تکمیل درمان  در کنار دارو از روانشناس هم کمک گرفته می­شود.

 روانشناس از تکنیک های مختلف روانشناسی برای درمان استفاده می­کند. روان­درمانی و روانپزشکی به‌گونه‌ای همانند تیم به درمان می­پردازند.

 

 

نکته حائز اهمیت در رابطه با روانپزشکی این است که روانپزشک در جایگاه پزشک متخصص اجازه تجویز دارو را دارند و تفاوت دکتر روانپزشک با متخصص روانشناس در این است که روانشناس شیوه درمانی اش بر اساس روان درمانگری صورت می­گیرد و دارویی از طرف ایشان تجویز نمی­شود.

هر دو به روشی متفاوت در جهت درمان انواع اختلالات روانی مراجعین خود تلاش می­کنند.

فرد روانپزشک علاوه بر تسلط داشتن بر روی روان و اعصاب، لازم است درباره عصب‌شناسی، بیوشیمی و داروسازی هم دانش لازم داشته باشند.

در روانپزشکی دوسویه از یک بیماری روانی بررسی می­شود یکی مطالعه روان و ذهن فرد بیمار  و دیگری بررسی عملکرد مغز و سیستم عصبی، درنتیجه با مراجعه به روانپزشک طیف وسیع­تری از بررسی‌ها صورت خواهد گرفت.

بسیاری از روانپزشکان در ابتدا معاینه خود را با استفاده از سنجش علایم حیاتی همچون فشارخون، میزان ضربان قلب و درجه حرارت بدن شروع می­کنند سپس در ادامه به سؤال و جواب و انجام آزمایش‌های دقیق می­پردازند.