اختلال بیش فعالی و کمبود توجه ( Attention Deficit Hyperactivity Disorder )

اختلال بیش فعالی و کمبود توجه ( Attention Deficit Hyperactivity Disorder )

اختلال بیش فعالی و کمبود توجه اختلالی است که پسران بیشتر از دختران به آن مبتلا می­شوند.

کودکان بیش‌فعال، تمایل زیادی به پرتحرکی دارند. پزشکان بر این باورند که اختلال بیش فعالی و کمبود توجه ناشی از نوعی اختلال مغزی است.

کودکان مبتلا به این اختلال در روند رشد و پیشرفت خود دچار عملکرد ضعیفی خواهند شد.

اغلب کودکان در سن سه سالگی علائم ابتلا به این بیماری را از خود نشان می­دهند که با تشخیص و  درمان به‌موقع می­توان از پیشرفت آن جلوگیری کرد.

ابتلا کودکان در دوران پیش‌دبستانی از شایع‌ترین سنین است.

کودکان مبتلا به این اختلال به‌طور دائم در حال فعالیت و جنب و جوش هستند و حتی یک‌لحظه هم آرام و قرار ندارند و زمانی که در مدرسه و یا در ارتباط با دیگر افراد باشند بیش‌فعال بودنشان بیشتر دیده می­شود.

 این‌گونه کودکان در صورتی که دائم در حال جنب و جوش و فعالیت هستند ولی رفتار و عملکرد منظم و هدف‌داری در آن‌ها دیده نمی­شود.

اختلال بیش فعالی و کمبود توجه

از طرفی به خیلی موضوعات پیرامون خود از قبیل بازی کردن و برنامه داشتن بی‌توجه هستند.

 

توانایی تمرکز بر موضوع مشخصی ندارند.

در فعالیت‌های درسی و انجام تکالیف خود زمان را از دست می­دهند و باید دائم روی آن‌ها کنترل داشت تا کارشان را به‌درستی و به‌موقع انجام دهند.

هنگام صحبت کردن با آن‌ها این‌گونه پیداست که به حرف شما گوش نمی­دهند.

برای مثال از انجام کارهایی که نیاز به تمرکز و تمرین دارد طفره می­روند و تمایلی برای انجام دادن نشان نمی­دهند کارهایی از قبیل درست کردن پازل و بازی‌های فکری.

در حفظ و نگهداری لوازم مدرسه و کیف و کتاب به مشکل می­خورند و دائم وسایلشان را گم می­کنند.

وقتی شروع به صحبت می­کنند بدون وقفه و هیچ مکثی ادامه می­دهند و دائم صحبت دیگران را قطع کرده و اجازه صحبت نمی­دهند.

با پیگیری درمان به کمک روانشناس متخصص به‌راحتی می­توان علائم بیماری را کاهش داد و به روند بهبود این کودکان در سنین بالاتر امیدوار بود.